قدرت فرسایندگی باران نقش زیادی در فرسایش خاک دارد و نشان دهنده قابلیت فرسایش در مناطق مورد نظر است. این عامل به طور معمول در قالب شاخص های فرسایندگی که مبتنی بر خصوصیات بارندگی هستند، بیان می شود. شاخص های مختلفی وجود دارد که در محل ایستگاه های هواشناسی قابل محاسبه اند و برای برآورد آن در نقاط دیگر باید نقشه های فرسایندگی ترسیم شود. در این تحقیق به منظور تهیه نقشه فرسایندگی باران برای حوضه دریاچه نمک، ابتدا وضعیت ایستگاه ها از نظر پراکنش، کیفیت و نوع داده ها بررسی شد. با مرور مطالعات و تحقیقات انجام شده در سطح جهان و با توجه به محدود بودن ایستگاه های مجهز به باران نگار و برخی عوامل دیگر، شاخص فورنیه اصلاح شده که بر اساس آمار بارندگی ماهانه قابل محاسبه است، مورد استفاده قرار گرفت. به این منظور، شاخص مذکور در 182 ایستگاه دارای بیش از 20 سال آمار بارندگی محاسبه شد. کمترین و بیشترین مقدار شاخص فورنیه اصلاح شده به ترتیب حدود 14 و 95 میلیمتر با میانگین 44 میلیمتر به دست آمد. برای تهیه نقشه فرسایندگی از میان روش های TPSS با توان های 2، 3، 4 و 5 و با و بدون متغیر کمکی، میانگین متحرک وزن دار (WMA) با توان های 1، 2، 3 و 4، کریجینگ معمولی و کوکریجینگ، روش TPSS با توان دو مناسب ترین روش تشخیص داده شد. برای روش یاد شده، معیارهای RMSE, MAE, MBE به ترتیب برابر با 1.21-، 4.46 و 6.24 میلیمتر به دست آمد. ضریب تعیین مقادیر مشاهده ای و برآوردی (R2) نیز، 0.85 است.

مقدمه: دریاچه ارومیه واقع در شمال غربی ایران بزرگ ترین دریاچه دائمی ایران و یکی از سه دریاچه شور دائمی در سطح جهان است. از چهار منطقه غربی این دریاچه نمونه برداری انجام شد و تنوع میکروارگانیسم ها با روش های مبتنی بر کشت و مستقل از کشت بررسی شد.مواد و روش ها: در روش مبتنی بر کشت، باکتری های هالوفیل و هالوتالرنت در شرایط هوازی در چهار محیط کشت MH، SWN،SWNLN  و MHLN جداسازی شدند. جدایه ها بر اساس تفاوت های کلونی، واکنش گرم، رنگ آمیزی اسپور و ویژگی های بیوشیمیایی اولیه تفکیک شدند. محتوای ژنومی نمونه های محیطی آب و خاک برای بررسی های مستقل از کشت استخراج شد. با استفاده از تکثیر 16S rRNA و کلونینگ کتابخانه ژن 16S rRNA تهیه و 20 درصد کلون های نوترکیب حاصل تعیین ترادف شدند.نتایج: از بین 217 جدایه حاصل در روش مبتنی بر کشت ژن 16S rRNA برای 52 سویه ترادف یابی شد که از نظر فیلوژنتیک در جنس های Halobacillus، Halomonas، Planococcus، Gracilibacillus، Bacillus، Pontibacillus، Paracoccus، Marinobacter، Providencia، Staphylococcus، Alkalibacterium، Sanguibacter، Lysobacter، Kocuria، Pontibacter، Salicola، Micrococcus، Oceanobacillus، Brevundimonas، Thalassobacillus،Microbacterium  و Piscibacillus قرار گرفتند. در روش مستقل از کشت کلون های بررسی شده در جنس های Salinibacter،Adhaeribacter  و Cesiribacter قرار گرفتند.بحث و نتیجه گیری: در روش مبتنی بر کشت بین جدایه های تعیین توالی شده 18 جدایه شباهت کمتر از 98.7 درصد با سویه استاندارد نشان دادند که محدوده مرزی برای ارائه گونه جدید میکروبی بومی است. در روش مستقل از کشت کلون های بررسی شده در گروه Bacteroidetes قرار گرفتند. که مشابه با سایر گزارش های موجود در مورد محیط های پر شور بررسی شده است.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بارش طراحی یکی از اساسی ترین عوامل در برآورد سیلاب در حوزه های آبخیز می باشد. با توجه به وجود تغییرات زمانی در شدت رگبارهای سیل آسا، شناخت دقیق الگوهای توزیع زمانی بارش در یک منطقه از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق با بررسی کلیه رگبارهای مشاهداتی در ایستگاه های سینوپتیک حوزه آبخیز دریاچه نمک، رگبارهای منفرد شدید در تداوم های 1، 3، 6، 9، 12 و 24 ساعته استخراج گردید. به منظور ارائه الگوهای زمانی رگبارها از روش رتبه بندی بهره گرفته شد. در این روش ابتدا رگبارهای هر پایه زمانی معین به دوره های کوچکتری تقسیم و دوره های مختلف رگبارها بر اساس مقدار بارش دریافتی رتبه بندی شدند، سپس بر اساس میانگین گیری از دوره های مختلف، رتبه شاخص هر دوره تعیین و مقادیر بارندگی هر دوره بر اساس درصدی از کل بارش تعیین گردید. سپس الگوهای زمانی بارش به صورت نقطه ای (در تداوم های مختلف هر ایستگاه) و به صورت منطقه ای (الگوهای تیپ) با ترکیب آمار رگبارها در ایستگاه های مختلف ارائه گردِِید. به منظور ارزیابی دقت الگوها از آزمون کای اسکوار استفاده شد و میزان اعتماد هر الگوی نقطه ای و منطقه ای مشخص گردید. نتایج نشان می دهد که با افزایش تداوم یا پایه های زمانی، با تعداد کمتری رگبار، اعتماد در سطوح مناسب و قابل قبول حاصل می شود. همچنین تحقیقات دیگر در داخل کشور نتایج این تحقیق را تایید می کنند و الگوهای منطقه ای نیز با مواردی از الگوهای SCS شباهت مناسبی را نشان می دهند.

فرونشست قم- حوضه تبخیری دریاچه نمک از جمله حوضه های تشکیل شده طی زمان نئوژن با سازوکار کششی است که مقارن با تداوم بازشدگی دریای سرخ در یک رژیم فشاری به وجود آمده است. رخساره سنگی واحدهای رسوبی تشکیل شده طی دوره میوسن در آن به ویژه سازند قرمز بالایی نشانگر محیط رسوبی کم عمق- قاره ای است. حوضه مذکور از طریق فرسایش برخاستگی هایی تغذیه شده که با مرز گسله مجاور پهنه فرو نشسته قم- حوضه تبخیری دریاچه نمک قرار گرفته اند. بر اساس شواهد رخنمون یافته در طول گسل های کنترل کننده حاشیه حوضه مانند بودین های آهکی (غالبا سازند قم) در راستای گسترش پهنه گسله سیاه کوه در شرق، قم - راوند در غرب و مرنجاب - سفیدآب در جنوب مشخص می شود که تنوعی در عملکرد گسل های مذکور از لغزشی - کششی به لغزشی - فشاری صورت گرفته است. این تحولات زمین ساختی مترادف با عملکرد چرخشی بلوک های اطراف حوضه است. ویژگی های رخنمون یافته در فرونشست قم- حوضه تبخیری دریاچه نمک نشانگر حوضه کشیده- جدا شده (Pull-apart) است که در ارتباط با فعالیت گسل خمیده پی سنگی قم - راوند ایجاد شده است. حوضه های کشیده- جدا شده در برگیرنده توان های بالقوه بالای اقتصادی هستند که علاوه بر خصوصیت تکتونیکی، مطالعه و توجه به آنها را ضروری می نماید. لازم به ذکر است که فرونشست قم نیز از این قاعده مستثنی نیست.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.